UMUT SANDALIM

            Gemiler hep büyük limanlara mı demir atar?
            Bir günde gönlümün limanına demirat,
            O limanda umutlar dolusu sandallar var;
            Gemiler yanaşmıyor,küçük kalıyor gönül limanım.

Sen açık denizlerin yakamoz yüreklisi,
Ben ise küçük göllerin yalnız kalmış kuğusu...
Birgün ışılda be,
Birgün göster kendini,
Göstermeyeceksin belli...
Gemiler yine yanaşmayacak bu limana
Ve ben hep o gemiyi bekleyeceğim.
Ama artık işgallerde yüreğim,
Umut dolusu sandallarım batıyor.

            Sandalın birine atsam kendimi getirir mi sana?
            Ya da sen varmısın o gemide...
            Atıyorum kendimi sandalın birine,
            Çekiyorum mutluluk küreklerini,
            Bu kezde fırtına engel olmaya başlıyor,
            Kızılca kıyamet kopuyor,
            Ben ise savaşıyorum fırtınayla yaklaşıyorum gemiye,
            Ben yaklaştıkça, o uzaklaşıyor,
            Tam yanaştım derken fırtına yerini sise bırakıyor.
            Artık göremiyor gözlerim etrafını,
            Geri dönmek istiyorum ama küreklerim kırık,
            Zaten sandalda ortada yok.

Ben yüzme bilmiyorum gelde kurtar,
Boğulmak üzereyim,
Umutlarım can çekişiyor gelde kurtar,
Senin geminde insaf yok mu?
Senin geminde özlemek yok mu?

            Dön gayr-ı çevir insafsız dümeninin yönünü,
            Aç yelkenlerini,
            Kopar yüreğine attığın demiri,
            Al artık rotanı geçmişe doğru,
            Yani geçmişinle kararttığın, geleceğe doğru.
            Dalgaları engel görme ez gitsin,
            Zaten işe yaramıyorlar,...

Ben seni yolda karşılarım yaklaştığın zaman bağır,
Bağır ki tanıyayım seni,
Yada dur dur bağırma,ben seni sessizliğinden tanırım.

            Beklemeye sabrım kalmadı,
            Geleceksen gel artık, yürekler dolusu sevdam.
            Yakamoz yüreklim.
            Belalım.
            Ben senin BALAnım.
                                                           SEMRA ÇAPAN